“ბებია ქართველი მყავს…” – ვინ არის 8-შვილიან ოჯახში გაზრდილი ციმბირელი მებრძოლი პიოტრ იანი და რას ამბობს ქართულ ფესვებზე

მე­რაბ დვა­ლიშ­ვი­ლის და პი­ოტრ ია­ნის ორ­თაბ­რძო­ლას ძა­ლი­ან დიდი გა­მოხ­მა­უ­რე­ბა მოჰ­ყვა. ბევ­რი მი­იჩ­ნევს, რომ გა­მარ­ჯვე­ბა მე­რაბს ეკუთ­ვნო­და, თუმ­ცა ოფი­ცი­ა­ლუ­რად მის­მა მე­ტო­ქემ გა­ი­მარ­ჯვა, რო­მე­ლიც, სხვა­თა შო­რის, მე­რაბ­მა 2023 წელს და­ა­მარ­ცხა და მა­შინ იანს “წლის იმედ­გაც­რუ­ე­ბაც” კი უწო­დეს.

თუმ­ცა მებ­რძო­ლი ორ წე­ლი­წად­ში დაბ­რუნ­და და ცნო­ბი­ლი მე­ტო­ქის და­მარ­ცხე­ბით ტი­ტუ­ლი მო­ი­პო­ვა, რო­მე­ლიც ამ­ჯე­რად კვლავ შე­ი­ნარ­ჩუ­ნა.

• ვინ არის პი­ოტრ იანი, რო­მე­ლიც ხში­რად უს­ვამს ხაზს ქარ­თულ ფეს­ვებს და ვინ აძ­ლი­ე­რებს მას ყვე­ლა­ზე მე­ტად?

• ბიჭი ციმ­ბი­რი­დან

პი­ოტრ იანი 1993 წლის 11 თე­ბერ­ვალს, რუ­სე­თის კრას­ნო­ი­არ­სკის მხა­რე­ში, ქა­ლაქ დუ­დინ­კა­ში და­ი­ბა­და მრა­ვალ­შვი­ლი­ან (რვაშ­ვი­ლი­ან) ოჯახ­ში – ის მე­ექ­ვსე იყო. ჰყავს სამი ძმა და ოთხი და. ოჯახს არ ულ­ხინ­და და საკ­მა­ოდ ბევ­რი გა­ჭირ­ვე­ბაც უნა­ხავს. რო­გორც თა­ვად ყვე­ბა, ასეთ გა­რე­მო­ში, სა­დაც სა­კუ­თა­რი ად­გი­ლის დამ­კვიდ­რე­ბა და ყო­ველ­დღი­უ­რი სირ­თუ­ლე­ე­ბის გა­და­ლახ­ვა ცხოვ­რე­ბის ჩვე­უ­ლებ­რი­ვი ნა­წი­ლი იყო, ჩა­მო­ყა­ლიბ­და მისი ხა­სი­ა­თი.

იანს, მი­სი­ვე მო­ნა­თხრო­ბის თა­ნახ­მად, რუ­სუ­ლის გარ­და, ჩი­ნუ­რი და ქარ­თუ­ლი ფეს­ვე­ბი აქვს. გვა­რი იანი სწო­რედ ჩი­ნე­ლი წი­ნაპ­რე­ბის დამ­სა­ხუ­რე­ბაა. ხოლო ბე­ბია, მი­სი­ვე თქმით, ნა­ხევ­რად ქარ­თვე­ლი იყო და ამ ფაქტს არა­ერ­თხელ გა­უს­ვა ხაზი მე­რაბ­თან ბრძო­ლის წინ…

კრი­ვით 11 წლის ასაკ­ში და­ინ­ტე­რეს­და. თავ­და­პირ­ვე­ლად უფ­რო­სი ძმის მა­გა­ლით­მა მი­ი­ზი­და სპორტდარ­ბა­ზის­კენ. მოგ­ვი­ა­ნე­ბით თა­ვად იხ­სე­ნებ­და, რომ ძმის ვარ­ჯი­ში­დან დაბ­რუ­ნე­ბას აკ­ვირ­დე­ბო­და და მა­სა­ვით ვარ­ჯი­ში სურ­და.

თუმ­ცა მო­ზარ­დო­ბი­სას მხო­ლოდ სპორ­ტით არ შე­მო­ი­ფარ­გლე­ბო­და. 14 წლის ასა­კი­დან ფი­ზი­კუ­რად შრო­მობ­და, რათა ოჯახს დახ­მა­რე­ბო­და და სა­კუ­თა­რი ფუ­ლიც ჰქო­ნო­და – მან­ქა­ნებს რე­ცხავ­და, ბარ­ჟებს ტვირ­თავ­და, მოგ­ვი­ა­ნე­ბით, ომ­სკში ცხოვ­რე­ბი­სას, ვარ­ჯი­შის პა­რა­ლე­ლუ­რად ღა­მის კლუბ­ში დაც­ვის თა­ნამ­შრომ­ლად მუ­შა­ობ­და. მა­შინ პრო­ფე­სი­უ­ლი სპორ­ტი ჯერ კი­დევ არ იძ­ლე­ო­და გა­რან­ტი­ას, რომ ოდეს­მე ოჯახს სტა­ბი­ლუ­რად უზ­რუნ­ველ­ყოფ­და… გა­ნაგ­რძეთ კი­თხვა